قماروقرعه!درقرعه همه برنده اند حرام نیست درقماربرخی بازنده اند حرام است

یا ایها الذین آمنوا 

ای کسانی که ایمان آورده اید

انما الخمر والمیسر والانصاب والازم رجس من عمل الشیطان

قطعا شراب خواری و قماربازی وبت پرستی و شرط بندی کار شیطان است

فاجتنبوا

از این کارها پرهیز کنید

لعلکم تفلحون

شاید رستگار شوید

آیه 90سوره مائده (خوراک)ص 124

در قمار برخی بازنده اند این کار شیطان صفتی وحرام است درقرعه همه برنده اند مثلا خودروئی از کسی به ارث مانده وچندوارث دارد به قید قرعه خودرو (عین مال )را به یکی از آنها داده سهم بقیه را از او میگیرند وبه بقیه می دهند

درجائی که قرعه برنده مساوی ندارد مثل قرعه کشی مراکز فروش وبانک ها ، این سبب یاس وناامیدی بقیه که برنده نشده اند می گردد لذا ازنظر روان شناسی پدیده ای منفور است اعتقاد به شانس است که خرافات است نباید دربند خرافات ماسید وناامید گشت

انما یرید الشیطان ان یوقع بینکم العداوه والبغضاء...91

قطعا شیطان می خواهد بین شما اختلاف ودشمنی وبغض وکینه بوسیله قمار وشراب خواری ایجادکند وشما را از یاد خدا ونماز بازدارد آیا بس می کنید!/91

یا ایها الذین امنو ؛ 

اتقوا الله حق تقاته ، آنطورکه شایسته بندگی خدااست خدامداری کنید

ولاتموتن الا وانتم مسلمون ، وجز مسلمان نمیرید 102آل عمران،ص 64

واعتصموا بحبل الله جمیعا ولا تفرقوا ....103آل عمران

از مصرف دارو مسکن واعصاب پرهیز کنیم

مغز ما آندروفین برای آرامش

و انکفالین برای شادی تولید میکند

وقتی اینگونه داروها را مصرف می کنیم نقاط تولید کننده این دو ماده مسدود می شود درنتیجه افسرده می گردیم

مدگرائی ایرانی ، تنوع و تغییر

تا گذشته‌های نه چندان دور، «الدین» در اکثر اسم‌ها بود: جلال الدین، کمال الدین، جمال الدین، عز الدین، شرف الدین، سراج الدین، فرید الدین، حسام الدین، ناصرالدین ... . کم‌کم دین جای خود را به اشخاص داد: غلامعلی، غلامحسین، عبدالحسین، عبدالرسول؛ چون پدران و مادران ما با مصادیق، بهتر ارتباط برقرار می‌کردند تا مفاهیم. دین و حتی خدا(در اسم‌هایی مانند عبدالله و عبدالرحمن یا عبدالکریم) جزء مفاهیم است؛ اما علی و حسین(در اسم‌هایی مانند غلامعلی و غلامحسین) مصادیق‌اند.(عبور از مفاهیم دینی به مصادیق دینی در نام‌ها، نشانۀ مهمی است در تحلیل جامعۀ دینی و شیوه‌های دینداری)
در سال‌های اخیر، دیگر کسی دوست ندارد خودش را غلام و عبد بنامد؛ دورۀ امیرحسین‌ها و امیررضاها فرا رسیده است. و چه ترفند زیرکانه و ماهرانه‌ای است تبدیل غلامحسین به امیرحسین! «امیرحسین» یعنی کسی که امیری خود را مدیون حسین است. بنابراین در معنا تضادی با غلامحسین ندارد؛ اما کلمۀ «غلام»، در آن دودر شده است.
پدیدۀ دوم در نام‌گذاری‌ها، تنوع‌طلبی است. پیشترها شمار نام‌های رایج به 100 نمی‌رسید. امروز تنوع‌طلبی در نام‌گذاری به جایی رسیده است که بسیاری از خانواده‌ها دنبال نام‌های غیر تکراری(یا کم‌بسامد) برای فرزندانشان(خصوصا برای دختران) هستند؛ چون «وجود مکرّر» را نمی‌پسندند؛ حتی اگر تکرار محبوب‌ترین شخصیت‌های ذهنی‌شان باشد.
این تنوع‌طلبی در نام‌گزینی، پیامی مهم برای ناظران و آینده‌شناسان دارد: آتشفشان «فردیت ایرانی» فعال شده است. با این فردیت‌گرایی هیچ کاری نمی‌توان کرد، جز مدارا و تدبیر و اندکی جهت‌دهی.
فردیت، یعنی من منم و تو تو. من به توئیت تو تجاوز نمی‌کنم و تو نیز من را همین‌گونه که هستم، بپذیر. آنگاه بدون اینکه هیچ شباهتی به یکدیگر داشته باشیم، همچون پیچ و مهره، هم‌دیگر را کامل می‌کنیم. این تلقی از هویت شخصی، تعلق چندانی به سنت‌ها ندارد؛ بلکه خودْ سنت‌ساز و گزینش‌گر است. رویکرد هویت فردیت‌گرا به سنت‌ها، فانتزی است و برای تغییر ذائقه؛ مانند کسی که از غذا خوردن در رستوران‌های مجلل، خسته شده است و برای تغییر ذائقه، گاهی غذای خود را در سفره‌خانه‌های سنتی می‌خورد. بنابراین سنت‌ها برای ماندن و محو نشدن، فقط یک راه دارند: قواعد بازی در دنیای جدید را بپذیرند و خوی ستیزه‌جویی و رقیب‌کُشی و تحقیر دیگران را کنار بگذارند؛ وگرنه در آینده نزدیک یا دور، همین حیات فانتزی را هم از دست خواهند داد. 
http://rezababaei.blogfa.com/

سرطان همچون امر اجتماعی

http://ayandeh-abi.blogfa.com/post-36.aspx

امروزه، سرطان به عنوان یکی از بیماری‌های شایع شناخته می‌شود. عوامل بسیاری دست به دست هم داده‌اند تا در دهه اخیر با روند رو به رشد و سریع سرطان در کشور مواجه باشیم. برخی از گزارش‌ها حاکی از چند برابر شدن تعداد بیماران سرطانی در این دهه است. گفته می‌شود تعداد کودکان مبتلا به سرطان خون نزدیک به دو برابر شده است و هر روز بر تعداد آنان افزوده می‌شود. وضعیت رشد سرطان به گونه‌ای است که علی‌رغم افزایش تخت‌های بیمارستانی در این سال‌ها، همچنان امکان خدمات‌رسانی به این بیماران با ضعف‌های بسیاری مواجه است و برخی از بیماران باید در نوبت‌های چند ماهه، تحلیل جسمی و حرکت به سوی مرگ را درخود نظاره کنند تا شاید امکان درمان بیابند. برخی از متخصصان از این وضعیت با عنوان «سونامی سرطان» یاد می‌کنند؛ یعنی موج بلندی از سرطان که جامعه را درمی‌نوردد، و آسیب‌های دیگری بر پیکر جامعه ایجاد خواهد کرد. با وجود چنین وضعیتی، ما همچنان نظاره‌گریم و کمتر خود را در قبال آن مسئول و پاسخگو می‌دانیم. این بی‌مسئولیتی را هم در سطح فردی می‌توان مشاهده کرد و هم در سطح نهادی و نیز اجتماعی.

علی‌رغم این که سرطان به عنوان یک بیماری سخت، صعب‌العلاج و پرهزینه، میزانی از ترس و وحشت را با خود به همراه دارد، ولی جامعه در مقابله با آن، چنان که باید حساسیت نشان نداده و مبارزه با آن به خواستی عمومی و اجتماعی تبدیل نشده است. این در صورتی است که این بیماری از وضعیتی فردی و شخصی خارج شده و به مثابه امری اجتماعی خودنمایی می‌کند؛ به این معنی که به عنوان واقعیتی فراگیر و فراتر از بیماران و با منشأیی عمدتا غیربیولوژیکی و بیش‌تر اجتماعی در جامعه شیوع پیدا کرده و بخش قابل توجهی از خانواده‌ها و سرمایه‌های اجتماعی و اقتصادی جامعه را به خود مشغول داشته است. با این همه، مقابله با این بیماری و بهتر است گفته شود مقابله با عوامل اجتماعی مؤثر بر افزایش آن هنوز به خواستی عمومی تبدیل نشده و همچنان در سطح رسیدگی‌های فردی جا مانده است. گویی جامعه در صورت پذیرفتن مسئولیت اجتماعی خود در قبال این بیماری، از تغییر برخی رفتارهای خود ترس دارد و یا این که نمی‌خواهد منافع کوتاه‌مدت خود را در مقابل منافع بلندمدتش از دست دهد. نوعی فرصت‌طلبی، دم‌غنیمتی، بی‌خیالی، قدرگرایی و غفلت تعمدی نسبت به آن در سطوح گوناگون جریان و سیلان دارد.

این دم‌غنیمتی و غفلت تعمدی به این موضوع را می‌توان از جمله در رهاشدگی مدیریت زیست‌محیطی در دهه گذشته و فزونی آلاینده‌های محیطی، نبود نظارت کافی بر وضعیت تولید مواد غذایی و کیفیت پایین برخی از خوراکی‌ها، شیوع استفاده از مواد غذایی آلوده و با کیفیت پایین بویژه در شهرها، بی‌توجهی به استانداردهای تولید مواد غذایی از مرحله تولید و استفاده بیش از حد از کودهای شیمیایی و سموم دفع آفات نباتی، استفاده از آب‌های سطحی نامطلوب و گنداب‌ها در مزارع، تقلب برخی در تولید مواد خوراکی با هدف پیمودن ره صدساله استغنا در یک شب، فقدان مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی برخی سازمان‌های مسئول در قبال اثرات نامطلوب و مخرب تولید و توزیع بنزین غیراستاندارد، بی‌توجهی عجیب و غریب به عمر مفید خودروها، و نیز ارسال پارازیت بر فضای شهرها بویژه در کلان‌شهرهایی چون تهران، در کنار سختی زندگی و افزایش بی‌سابقه فشارهای عصبی و روانی و پایین آمدن آستانه‌های تحمل فردی و اجتماعی و عدم احساس ‌مسئولیت اجتماعی در آلوده کردن محیط زیست توسط افراد مشاهده کرد. اگر روزگاری نه چندان دور در همین تهران و دیگر شهرهای بزرگ تعداد روزهای ناسالم را با انگشتان دست می‌شمردیم، اکنون تعداد روزهای دارای هوای سالم و پاک را با انگشتان دست می‌شمریم. در چنین وضعیتی کک هیچ کداممان هم نمی‌گزد. تنها و تنها مدارس را تعطیل می‌کنیم، محدوده طرح زوج و فرد را افزایش می‌دهیم، به شهروندان بویژه کودکان و سالمندان و بیماران چند توصیه تکراری می‌کنیم و گاه همه چیز را به تمسخر می‌گیریم و با هواپیمای سم‌پاش قطراتی آب بر این دریای بیکران آلودگی می‌افشانیم و یا چند برابر بودجه افزایش امکانات حمل و نقل عمومی را برای ساخت طبقه دوم اتوبانی هزینه می‌کنیم تا اتومبیل‌های آلوده‌کننده راحت‌تر و بیش‌تر از پیش تردد کنند.

این در صورتی است که متخصصان پزشکی به جد تأکید می‌کنند که فزونی آلودگی‌های زیست‌محیطی و تنش‌های روانی نقش مؤثر و غیرقابل انکاری در بروز و افزایش سرطان داشته‌اند؛ عواملی که هر کدام از ما دیگری را در بروز آن متهم می‌کنیم. اما حقیقت این است که ما هم در سطح فردی با رفتارهای فرصت‌طلبانه و ترجیح منافع فردی بر منافع جمعی و اجتماعی نسبت به این موضوع نقش‌آفرین و بی‌توجه هستیم و هم در سطح میانی و پاسخگو نبودن سازمان‌های مسئول در تولید محصولات فاقد استاندارد لازم و با کیفیت پایین (مانند بنزین و خودرو) و ناهماهنگی‌های ساختاری و مدیریتی در مواجهه و کنترل آلاینده‌ها و نیز در سطح کلان و ناتوانی نهادهای اجتماعی در تولید شهروند مسئول و مشارکت‌جو، در شکل‌گیری این وضعیت و افزایش سرطان تأثیرگذار بوده‌ایم وعلی‌رغم تأثیرگذاریمان، حساسیت چندانی به شیوع سرطان نشان نمی‌دهیم و تلاش می‌کنیم نقش خود را در این زمینه کمرنگ نشان دهیم.

اگر توجه کنیم که سرطان نوعی بیماری نیست که تنها و تنها بیمار و حداکثر خانواده او را با مشکلات درمان و زندگی مواجه می‌کند، بلکه فزونی آن در فرسایش سرمایه‌های اقتصادی و اجتماعی مؤثر است، در افزایش اضطراب و نگرانی نقش ایفا می‌کند، افسردگی را در خانواده‌ها ریشه‌دار می‌کند، خودکشی را افزایش می‌دهد، از شادمانی‌های جمعی می‌کاهد، امید به زندگی را کاهش می‌دهد، و ...، آن گاه آن را فراتر از نوعی بیماری می‌شماریم و شیوع آن را به عنوان عاملی اجتماعی در بروز مسائل و مشکلات اجتماعی مؤثر می‌یابیم. از این رو، تلاش برای مقابله با عوامل تأثیرگذار بر ایجاد و گسترش سرطان، به نوعی تلاش برای مبارزه با بخشی از مسائل اجتماعی خواهد بود.

سخن آخر این که در این فضای کاهلی نسبت به مبارزه با عوامل ذکرشده در این یادداشت، در کنار قدردانی از تلاش شبانه‌روزی بخش درمان سرطان در کشور، وظیفه نهادهای مدنی از جمله مطبوعات در آکاهی‌بخشی و تبدیل این موضوع به مسأله‌ای در خودآگاه اجتماعی‌مان بیش از گذشته است.

گزارش تصویر جشنواره رازی

http://thesaurus.mihanblog.com/post/1802

فلفل درمان احتقان وروغن زیتون بودار درمان اضطراب

دقت کردید وقتی بینی گرفته فلفل دلمه کنار غذا میخورید سریع احتقان برطرف میشه وراه هوائی باز میشه !

دقت کردید وقتی فلفل قرمز کنارغذا میخوریم خون رقیق میشه وصدا بم وزیبا میشه !

دقت کردید وقتی مسکن میخورید چون مواد شیمیائی است سلول های مغز آسیب می بیند وبعدازمدتی باید دوزش زیاد شود وهرچه دوزش بیشتر میشه اضطراب ما هم بیشتر میشه وآرامش نابود میشه

بالعکس وقتی روغن زیتون بودار میخوریم چون عوارض مسکن را ندارد آرامش بهتر واضطراب کمتری داریم

لاحول ولا قوه الله بالله العلی العظیم

دقت کردید وقتی از خیابان میخواهی رد بشی اگر لاحول ولا قوه الا بالله العلی العظیم بگی وچند لحظه صبرکنی ماشین ها قطع ومسیرگشوده میشه !

نقد جمله ای ، خطاست!

http://boshraa.ir/phocadownload/khanesh/HM/5-naghde-jomlaei.pdf

------------------------------------

http://ghasemfam.blogsky.com/1392/10/14/post-163/%D9%85%D8%BA%D8%A7%D9%84%D8%B7%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%AC%D9%85%D9%84%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C

محیط زیست تمیز یک رکن شادابی مردم هر کشوری است یکی ازمعیارهای دانشگاه لیسیستربرای ارزیابی شادی است

رئیس سازمان محیط زیست کشور گفت: در طی هشت سال گذشته ایران در رده بندی های جهانی و منطقه ای، شاخص های محیط زیستی ۶۱ پله سقوط کرده است که البته شاخص های ملی ما نیز همین موضوع را تایید می کند.

به گزارش مهر، معصومه ابتکار ظهر پنجشنبه در جلسه شورای اداری مدیران استان گلستان، ابراز داشت: کشور ما در زمینه محیط زیست از شرایط خوبی برخوردار نیست که باید تلاش کرد در این زمینه به یک رویکرد اساسی در همه فعالیت های توسعه ای، صنعتی و دیگر موارد توسعه توجه شود.

وی افزود: ما معتقد نیستیم که فعالیت های اقتصادی باید به هیچ عنوان متوقف شود بلکه رشد اقتصادی باید با روش های سخت گیرانه تر همراه با محیط زیست همراه شود و در کنار مطالعات فنی که برای اجرای طرح ها انجام می شود مطالعات زیست محیطی هم به طور جدی دنبال شود.

سه و شش دهم درصد بیشتر ظرفیت های طبیعی کشور بهره برداری می شود

ابتکار با بیان این مطلب عنوان داشت: در حال حاضر در کشور ما سه و شش دهم درصد بیشتر از ظرفیت های طبیعی استفاده می کنند که اگر با این الگو پیش برویم محیط زیست کشور روز به روز بیشتر نابود می شود.

وی ادامه داد: همچنین هم اکنون مصرف انرژی در کشور پنج برابر کشورهای دیگر است و در زمینه تخریب منابع آبی و رودخانه ها در رده های اول دنیا هستیم.

معاون ریاست جمهور با بیان اینکه توسعه کشور مبتنی بر ظرفیت های طبیعی ایجاد می شود ، خاطر نشان ساخت: در برنامه ریزی هایی که ریاست جمهوری کشور برای توسعه انجام داده اند یکی از این محورها را به مسئله محیط زیست اختصاص داده اند .

وی افزود: ما نباید در طرح های توسعه به صورت بلدوزر وار پیش رویم و در کنار پیشرفت و توسعه باید به مسئله محیط زیست نیز توجه داشته باشیم و کاری کنیم که حداقل آسیب ها به محیط زیست وارد شود، چرا که توجه به این امر توسعه ای همه جانبه را به دنبال دارد.

ابتکار با عنوان اینکه محیط زیست برای تسلط و تخریب نیست، بیان داشت: این مواهب الهی قانون خاص خودش را دارد و باید توجه داشت که در جهان سالهاست این دیدگاه به کنار رفته است و توسعه محیط زیست توسعه ای موازی با دیگر توسعه های به شمار میرود.

وی تصریح کرد: اگر توسعه ای قرار است اتفاق بیفتد باید بتوانیم به درستی آن را مدیریت کنیم و همچنین اگر برنامه ریزی برای کشور انجام می شود بایستی این برنامه ریزی با ظرفیت ها و قوانین محیط زیستی هماهنگ باشد.

احیا شورای عالی محیط زیست بعد از هفت سال تعطیلی

رئیس سازمان محیط زیست کشور با بیان این مطلب که شورای عالی محیط زیست بعد از هفت سال تعطلی امسال توسط ریاست جمهوری احیا شد، یادآور شد: در این شورا باید بررسی کنیم که در کجا قرار داریم و بر همین اساس به جلو برویم.

وی با اشاره به اینکه موضوع مصرف بهینه انژی باید به طور جدی در بین ادارت دولتی کلید بخورد ، ابراز داشت: امیدوارم استان گلستان جزء اولین استان هایی باشد که در این زمینه بتواند الگوی دیگر استان ها قرار بگیرد.

ابتکار اضافه کرد: با تلاش کنیم تا مصرف انرژی را در ادارات و نهادهای دولتی ، در ساختمان ها و خودروها به خوبی اجرایی کنیم و مدیریتی را با نام مدیریت سبز در کشور توسعه دهیم و همچنین در کنار این به مدیریت منابع اب نیز بپردازیم.

ایران بین ۵/۱ تا ۳ درجه گرمتر شده است

وی با بیان اینکه ایران هفتمین تولید کنندگان گازهای گلخانه ای در جهان است، عنوان داشت: این امر باعث شده است تا کشور در طی سالهای اخیر حدود ۵/۱ تا سه در جه گرمتر شود و این امر باعث تبخیر بیشتر و تغییر الگوهای اقلیمی در کشور خواهد شد.

معاون ریاست جمهور با بیان اینکه در طی دو ماه گذشته حدود شش پلنگ کشته شده اند، اظهار داشت: نزدیک ۱۰۰۰ قلاده پلنگ در کشور بیشتر نمانده است که باید به این موضوع که این حیوانات جز< میراث طبیعی ما است توجه جدی داشه باشیم.

راست گوئی، امانت پردازی ، عقل ، ایمان گوهرهای کلام سیدعلی خمینی

به گزارش مهر، سیدعلی خمینی با بیان این که بسیاری از مشکلات جامعه از فرهنگ دروغ گویی است، اظهار داشت: اگر همه مردم معتقد به راستگویی باشند حکومت هیچ گاه دچار فساد نمی شود و راستگویی از برترین سنت های الهی است.

وی با اشاره به حدیثی از امام حسن عسکری درخصوص خصوصیات شیعیان گفت: ورع در دین، صدق در سخن، ادای امانت به صاحب امانت و حسن خلق با مردم از خصلت هایی است که امام حسن عسکری (ع) فرموده اند هر کس این چهار خصلت را داشته باشد و به او بگویند شیعه است، من خوشحال می شوم.

سید علی خمینی با بیان اینکه کل اصول مسلمانی و تشیع در این حدیث و این چهار خصلت جمع است، افزود: تقوای در دین با تعقل حاصل می شود و انسانیت انسان به قوه تعقل اوست و اگر کسی حسن عقل داشته باشد مسلمان واقعی است.

وی در ادامه ایمان را نیز لازمه ورع در دین دانست و گفت: ایمان گوهر بسیار ارزشمندی است و کسی که ایمان داشته باشد می تواند درجات رفیع انسان بودن را طی کند.

این یادگار امام راحل در بخشی دیگر از سخنان خود ادای امانت را یکی دیگر از خصوصیات یک مسلمان ذکر کرد و گفت: مثلا رای یک نوع امانت اجتماعی است و اگر کسی مسئولیت می گیرد و مردم به او اعتماد می کنند در قبال تمام مردم مسئول است و نمی تواند که به این مسئولیت ملتزم نباشد.

سیدعلی خمینی تصریح کرد: مسئولیت در نظام اسلامی بسیار دشوار است و امروز در جامعه اسلامی که زندگی می کنیم مردم با مشکلات اقتصادی زیادی رو به رو هستند و دولت باید علاوه بر راهکارهای بلند مدت راهکارهای کوتاه مدت نیز برای رفع این مشکلات بیابد.